PATOLOGIA SPOŁECZNA, SUBKULTURY

PATOLOGIA SPOŁECZNA, SUBKULTURY.

Patologia społeczna:

A. Podgórecki – zachowanie, instytucja społeczna lub typ funkcjonowania jakiegoś systemu społecznego, który pozostaje w zasadniczej nie dającej się pogodzić sprzeczności ze światopoglądowymi wartościami akceptowanymi w danej społeczności

Z. Ziembiński – metoda kształtowania przeżycia etycznego ( poznawczego),

A. Gaberle – zjawiska społeczne oceniane negatywnie, traktowane jako niepożądane

Terminy bliskoznaczne: dewiacja społeczna, mobbing, dezorganizacja społeczna, niedostosowanie społeczne, problemy społeczne.

Wszelkie procesy poznania powinno się i należałoby modelować. Dlaczegóżby więc coś z czym się nie zgadzamy, coś co dychotomicznie chcielibyśmy zróżnicować pejoratywnie nieustggmatyzować przyrównując procesy społeczne do chorych, cierpiących tkanek biologicznych.
Tak jednak nie musi być. Olbrzymia ilość kryteriów definicyjnych, subiektywizm ocen aksjologicznych, konceptualność selekcji treści filozoficznych i róznorodność normotwórczych form raczej skłaniają do zachowania pewnego dystansu, do stratygraficznego różnicowania rzeczywistości. Głupota psychologiczna, a i „obłęd moralny” pchają nas ku etycznej absolutyzacji. Ty, oni, wy kwalifikujecie się do grupy patologicznej, bo ….stwarzacie problemy. Którą więc z postaw zajęlibyśmy, moglibyśmy zająć – indyferentną, fatalistyczną, sentymentalną…., oportunistyczną, naukową? Jak kategoryzujemy oceny? Jaką filozofię życiową preferujemy? Może patologia istnieje w nas, a nie u innych, nie w otoczeniu?


Dlatego też z dużą ostrożnością ustalajmy przyczyny powstawania patologii społecznych bowiem ich istota wynika często z niezależnych od nas fenomenów jako np.:
Read More

Nauczyciel- przegląd historycznych funkcji

Nauczyciel- przegląd historycznych funkcji

Termin nauczyciel ( nauczycielka) – to odpowiednio przygotowany specjalista do prowadzenia pracy dydaktyczno-wychowawczej (nauczającej) w instytucjach oświatowo-wychowawczych, szkołach, przedszkolach, na kursach oraz w innych placówkach pozaszkolnych.

Z historycznego punktu widzenia termin nauczyciel obejmował i obejmuje również nauczycieli prywatnych, tj.mentorow, dozorców, guwernerów, korepetytorów. Funkcję „ nauczyciela” w dzisiejszych czasach może pełnić książka, telewizja, czasopisma, film, koncert.

Nauczyciel to także wychowawca i pracownik pedagogiczny związany ze szkolą lub placówką oświatowa, a także w placówkach wychowawczych, opiekuńczo- wychowawczych, leczniczych, leczniczo-wychowawczych i leczniczo- opiekuńczych, w zakładach poprawczych, schroniskach dla nieletnich,w ośrodkach metodycznych.

W dziejach każdego narodu spotykamy się z zawodem nauczycielskim. Poczynając od okresu dzikości – gdzie brak jest danych historycznych do bardziej cywilizowanego rozwoju. Należy jednak przypuszczać, że podobne potrzeby życiowe, warunki społeczno-gospodarcze powodowały do siebie zbliżone zasady organizacji.

Początki zawodu nauczyciela giną w mrokach dziejów. Wychowanie bowiem powiązane jest nie tylko z opieką nad potomstwem ale również z przygotowaniem dziecka do życia społecznego. Tę funkcję w prymitywnych strukturach społecznych spełniała starszyzna rodowa, magowie, kapłani. Byli nośnikami wiedzy, którą przekazywali nowym pokoleniom. Read More

Funkcje mieszające

Funkcje mieszające

Spośród wszystkich elementarnych procedur kryptograficznych najbardziej uniwersalne są funkcje mieszające. Funkcji takich można użyć do szyfrowania, do potwierdzania tożsamości, a nawet w pro­stym schemacie podpisu cyfrowego.

Funkcja mieszająca pobiera jako dane wejściowe dowolnej długości ciąg bitów
i zwraca wynik o stałym rozmiarze. Typowym zastosowaniem funkcji mieszającej są podpisy cyfrowe. Jeśli dana jest wiadomość
m, można ją podpisać bezpośrednio. Jednak operacje związane z kluczem publicz­nym w większości schematów podpisu elektronicznego są zwykle kosztowne obliczeniowo, wobec czego zamiast podpisywać m, stosujemy funkcję mieszającą h i skrót wiadomości h(m). Rozmiar wyniku funkcji h zwykle mieści się w przedziale od 128 do 512 bitów, podczas gdy sama wiado­mość m może zawierać tysiące lub nawet miliony bitów. Podpisanie h(m) jest zatem znacznie szybsze od podpisywania całej wiadomości m. Aby taka konstrukcja była bezpieczna, niedopusz­czalna jest możliwość skonstruowania dwóch wiadomości m1 i m2, dla których funkcja mieszająca zwróci tę samą wartość. Read More